Disko muzika

16:40, 21/8/2007 Posted in Slovo Link

U prvoj polovini sedamdesetih (oko 1973.) započela je era tzv. disko muzike. Ona se može opisati kao muzika izrazito plesnih ritmova sa elementima soul i funka. Pojavivši se prvenstveno kao evropski fenomen (ime je dobila po francuskoj reči discoteque, što je predstavljalo noćni klub u kojem je bila puštana snimljena muzika), uskoro se proširila svetom i postala vrlo popularna, posebno u SAD-u. Studio 54 je postavio standard za mnoge takve kasnije klubove. Disko muzika je preuzela i neka obeležja hippie kulture, što je najviše bilo vidljivo po slobodnom plesnom nastupu, šarenim odelima, psihodeličnom osvetljenju prostora, itd.

Jedan od karakterističnih disko izvođača bio je Barry White, poznat po svojim senzualnim baladama kao što su Can't Get Enough Of Your Love (1974.), You're The First The Last My Everything (1974.).

Sredinom sedamdesetih u disko muziku ulaze i klavijature – jedan od najzaslužnijih za to bio je nemački klavijaturista i producent Giorgio Moroder, čija je saradnja sa američkom soul divom Donnom SummerLove To Love You Baby (1975.) i I Feel Love (1976.) i nagovestila je rođenje tzv. synth-popa.

Vrlo popularna australijska grupa The Bee Gees, koju je predvodio Barry Gibb, okrenula se klavijaturama u pesmama Jive Talking (1975.) i You Should Be Dancing (1976.), a svoj najveći uspeh postižu 1977. godine muzikom za film Saturday Night Fever, na kojem se između ostalih nalazila i pesma koja je postala veliki hit širom sveta - Staying Alive.

Spomenuti film podstaknuo je uzdizanje disko muzike do svoje najveće popularnosti, a čak su i neki rok izvođači (Rod Steward, Queen, The Rolling Stones, Grateful Dead) uveli elemente te muzike u svojim pesmama.

Jedna od diva disko muzike koju svakako treba spomenuti je Gloria Gaynor, čiji je veliki hit I Will Survive postao jedna od najpoznatijih i najizvođenijih pesama sedamdesetih. Takođe su vrlo popularne grupe bile švedska pop atrakcija ABBA (Dancing Queen) i nemačka Boney M (Rasputin).

Zlatno doba disko muzike potrajalo je do kraja sedamdesetih godina, tačnije 1979. godine, koja je donela nekoliko disko himni kao npr. YMCA grupe Village People i We Are Family grupe Sister Sledge.

U kasnim sedamdesetim godinama u disko muzici su se koristili razvijeniji elektronski zvuci, a pojavio se i ograničen pravac, koji je bio po ukusu uglavnom gej i crne publike. Ovaj pravac je prešao u mainstream američke kulture sa pratećim hit filmom iz 1977. godine "Groznica Subotnje Večeri" (Saturday Night Fever).

Droge, uključujući LSD, poppers i quaalude, su pojačale snagu klubera. Disko bum je bio kratkog veka, ali se nije svuda ugasio  (radio emisija DJ-a Steve-a Dahl-a na čikaškom radiju "Disco DemolitionNight" u 1979. godini). Disko se vratio u manje klubove kao što je Warehouse klub u Čikagu.

Otvoren 1977. godine, Warehouse u Čikagu je bio ključno mesto u razvoju haus muzike. Glavni DJ je bio Frankie Knuckles. Osnova klupske muzike je još uvek bio stari disko zvuk, ali zbog ograničenog broja ploča DJ-evi su bili primorani da budu dosta kreativni, u pogledu komplikovanijeg posla na gramofonima, u cilju revitalizovanja starih zvukova. Nove veštine miksanja su se takođe mogle čuti u emisiji "Hot Mix 5" na radiju WBMX. Glavni izvor ovakvih vrsta ploča u Čikagu bila je prodavnica ploča "Imports Etc.", gde je izraz House bila skraćenica za Warehouse.

Uprkos novoj veštini miksanja, muzika je u suštini još uvek bila disko, sve do ranih osamdesetih godina, kada su predstavljene prve drum mašine. Sada se disko pesmama mogla dodati upotreba mikseta i drum mašina, što je bilo dodatno ubrzanje za individualni renome svakog DJ-a.