29/9/2007 - НЕМИЛОСРДНОСТА НА ПРОКОЛНАТИОТ ПЕКОЛ
проколнат час, проколната болка, проколнат миг кој исчезнува во нас. Замрзната и оставена. И повторно мртва и оживеана една грутка надеж во скршено срце. распарана и повторно закрпена една душа која бара спокојство ни пустините на времето. ноќта повторно умира заедно со денот кој сенките ги однесе, месечината заспива и ткеа приказна од болната љубов која во себе ја носи една девојка. зачувана кутија од старите сеќавања, проклоната од усните на една девојка која сега пати и го моли небото ноќва тој да се врати. не сака да го напушти и да го заборави споменот кој во себе го носи со години. споменот е неговиот лик кој и го проколнува секој ден кој со насмевка ќе и почне а со солзи поради него ќе заврши. го проклонува и го сака олицетворението на вистинската љубов... пати за срцето кое не знае да сака. моли за душата негова да свати што значи да сакаш пред да биде доцна и да потоне во немилосрдноста на пеколот!
:: Obavesti prijatelja!

O meni

mojot najoglem smrten grev-SPAKY


Poslednje objavljeno
Meni

Prijatelji
Linkovi

    Post 32 od 39
    Prethodna strana | Sledeæa strana